สวัสดีครับผม
ในสมัยก่อนเนี่ย เด็กสมัยนั้นยังไม่มีของเล่นความบันเทิงเช่นเกมส์ออนไลน์ เพลย์สเตชั่น วินนิ่ง อินเตอร์เนทเหมือนสมัยนี้ การเล่นสมัยก่อนนั้นก็จะเป็นพวกวิ่งไล่จับ ซ่อนแอบ แปะแข็ง จระเข้ บอลลูนสี โดดยาง หมากเก็บ ซึ่งนิยมเล่นกันในช่วงพักกลางวันที่โรงเรียน เมื่อเลิกเรียนของเล่นที่เด็กสมัยนั้นนิยมซื้อกันก็คือ การ์ดพลังและสติ๊กเกอร์สะสมแลกรางวัล
ครั้งนี้ผมจะมาแนะนำการเล่นอย่างนึงของพวกผมในสมัยก่อน นั่นคือ เป่าดินน้ำมัน
ปกติแล้วสำหรับดินน้ำมัน เด็กๆมักจะเอามาปาอัดกับพื้นแล้วกินกันมากกว่า แต่สำหรับผม มันไม่สร้างสรรค์ครับ (จริงๆเล่นไม่เก่ง) ต้องเอามาสร้างเป็นด่านๆ เป็นถนนงู
ทำไมจึงเรียกถนนงู ? เอาเป็นว่าเห็นรูปแล้วจะเข้าใจ
ถนนงู ปรากฏครั้งแรกในการ์ตูนดราก้อนบอลเล่มที่ 18 เป็นตอนที่หงอคงตายคู่พร้อมกับราดิชผู้พี่ จึงต้องขึ้นสวรรค์ไปหาจอมเทพ
100 ล้านปีเนี่ย มีแค่จอมราชาเอ็มม่าคนเดียวเท่านั้นที่ผ่านไปได้ แต่หลังจากที่หงอคงได้ผ่านไปได้สำเร็จ ดาวจอมเทพก็เปรียบเสมือนพัทยาใครจะไปเที่ยวก็ได้ ขนาดหยำฉายังไปเที่ยวเล่นได้เลย
เอาล่ะ เราจะเอาดินน้ำมันมาทำถนนงูเล่นกันได้ยังไง มาดูกัน
อย่างแรก หาพื้นที่สำหรับมาปั้นดินน้ำมันก่อน จะเป็นปกหนังสือ รึกระดาษแข็งก็ได้
แกะดินน้ำมันมา จากนั้นก็คลึงให้เป็นเส้นๆ
เอาแท่งกลมๆอย่างดินสอ รึปากกามากดให้เป็นร่อง ดังภาพ
เอานิ้วบีบๆดัดๆตรงร่องให้เป็นทาง (เล็บยาวควรตัดเล็บให้เรียบร้อย เดี๋ยวดินน้ำมันติดร่องเล็บ)
ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ แล้วเอามาต่อกันตามความคิดสร้างสรรค์ ก็จะเสร็จดังรูป
ต่อไปเรามาดูตัวอย่างอุปสรรคและทางวิ่งหลายๆแบบกัน
เริ่มจากจุดเริ่มต้นเป็นหัวงู ปั้นลูกกลมๆไว้สำหรับเป่า
Trick ถ้าปั้นลูกเล็กๆ ลูกจะไวและขึ้นเนินง่าย แต่จะคอนโทรลลำบาก แหกโค้งและเหิรได้ง่าย แต่ถ้าปั้นลูกใหญ่หน่อย ลูกจะคอนโทรลง่าย แต่เวลาขึ้นเนินจะเลี้ยงยาก
เนินเหิรวัดใจ เสียคอนตรงนี้บ่อยๆ
ทางตีลังกา
ทางคดเคี้ยว ที่เนินสูง เป่าลำบากมาก ยังไม่ผ่านตรงนี้เลย
จุดพักลูก ที่ทำมาเวลาเล่น 2 คน ลูกใครลูกมัน
สุดท้ายเส้นชัย ดาวจอมเทพ
เหมือนมะ ?
มีจอมเทพยืนอยู่ทางขวาด้วย ตัวเขียวๆน่ะ เห็นว่ากำลังไปเที่ยวอยู่
หลังจากทำเสร็จแล้วก็ลองเล่นดูกับตากุ๊ก จึงพบว่ายากสะใจจริงๆ ตายได้ 5 คอนยังไม่ผ่านเลย นี่ถ้า 10 คอนยังไม่แน่ว่าจะผ่านแฮะ ไว้คราวหลังมาแก้แค้น
ใครอยากลองเล่นก็ลองทำเล่นดูได้ วางจอยเพลย์ รึแป้นคีย์บอร์ดมาเล่นอะไรแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกันนะ
ปล. ตากุ๊กมันสงสัยว่าใครมันเป็นคนต้นคิดเกมส์แบบนี้ขึ้นมานะ นับถือจริงๆ
เออนะ...ทำไปได้จริงๆ
นึกถึงสมัยเด็กๆ เลยเง้อ

แหล่งมั่วสุมของคนบ้า